Bağla
Axtarış sözünü daxil edin
Biz özümüzü Türk adlandırırıq, Türk dilində danışırıq, Türk tarixindən, Türk keçmişindən, Türk soyundan qürur duyuruq. Amma bir sual qarşısında dayanmalıyıq: Ruhumuz kimindir? Düşüncəmiz kimə məxsusdur? Dünyaya hansı gözlə baxırıq?
Əgər cismimiz Türk olduğu halda, düşüncəmiz özgənin düşüncəsi ilə formalaşırsa, dəyərlərimiz özgənin ölçüləri ilə müəyyənləşirsə, həyat anlayışımız özgənin dünyagörüşünə söykənirsə, onda biz yalnız cismən Türkük. Ruhən isə özümüzdən uzaq düşmüşük.
Türkün ən böyük faciəsi öz adını itirməsi deyil, öz ruhunu itirməsidir. Çünki ad dəyişə bilər, sərhədlər dəyişə bilər, zaman dəyişə bilər. Fəqət ruhunu itirən millət öz mahiyyətindən uzaqlaşar.
Bizim dərdimiz başqa xalqlara düşmən olmaq deyil. Bizim dərdimiz özümüz olmaqdan çıxmaqdır. Türk öz ruhunu tapmalıdır. Öz tarixini, öz mənəvi köklərini, öz dünyagörüşünü yenidən dərk etməlidir.
Türk olmaq yalnız bir soy məsələsi deyil; Türk olmaq həm də bir ruh məsələsidir.
Cismimiz Türk, ruhumuz özgədirsə, bu, millətin ən böyük faciəsidir. Çünki insanı və milləti yaşadan yalnız bədən deyil, ruhdur.
Bu gün bizə ən çox lazım olan şey öz ruhumuza qayıtmaqdır. Özümüzü başqasına qarşı qoymaq üçün deyil, özümüzü özümüzə qaytarmaq üçün.
Türkün qurtuluşu özgənin ruhunu mənimsəməkdə deyil, öz ruhunu yenidən kəşf etməkdədir.
Cismimiz Türkdür. İndi ruhumuzu da Türklüyün mahiyyətinə qaytarmağın zamanıdır.
Düzgün Atalı
visiontv.az
