Hans Zimmerin “Interstellar” filmindəki “Cornfield Chase” musiqisi insanı güclü emosional yüksəlişə aparmasının səbəbi sadəcə gözəl melodiya olması deyil, onun birbaşa beynin neyrobioloji mexanizmlərinə toxunmasıdır.
Musiqi yavaş temp və sadə motivlə başlayır, tədricən sürətlənərək gözlənti yaradır. Beyin bu gözlənti artımını dopamin ifrazı ilə müşayiət edir; məhz buna görə zirvə anı yaxınlaşdıqca insan daxilən həyəcan və həzz hiss edir. Təkrarlanan ritmik strukturlar hipnotik təsir yaradaraq diqqəti tam musiqiyə yönəldir və zaman qavrayışını zəiflədir. Yüksələn tonlar və geniş harmoniyalar beyində məkan və uçuş assosiasiyası doğurur, bu da azadlıq və sonsuzluq hissi ilə əlaqələndirilir. Simpatik sinir sisteminin aktivləşməsi ürək döyüntüsünü sürətləndirir, adrenalin və emosional oyanıqlıq artır. Nəticədə insan musiqini sadəcə eşitmir, onu bədənində və duyğularında yaşayır.
Neandertal
visiontv.az