4 cildlik “ HİKMƏT XƏZİNƏSİ”, 3- cü cild. İYİRMİNCİ HİSSƏ
Asılsaydı gər göydən arzu diləklərimiz,
İnsanlardan nərdivan qurar bəzilərimiz
***
Eşşək çox çullansa da, xoruzlanmır qoyuna,
Bir söz demir qoyuna, baxanda öz boyuna.
***
Bir gülşən varmıdır ki, ola acı tikansız?
Acı dillə sancmamaq daim olub imkansız
***
İnsan əlindəkini istəsə əgər bölə,
Dünyada heç olmazdı nə bir ağa, nə kölə.
***
Tək öz mənafeyini güdməsəydi hər insan,
Hər cürə rəzalətdən azad olardı cahan.
***
Gər layiq olduğunu tale sənə verməsə,
Qınama sevdiyini, gözü səni görməsə.
***
Bir yetimin ki əgər görsən üzü solubdur,
Budaqdan gül qırılsa, bil ki, gözü dolubdur.
***
Fələk bildiyin sayar, siz nə sayırsız, sayın,
Gönü qalın olandan qəti olma arxayın.
Dərdin ağır daşdırsa, dumanlı dağ başıdır,
Ey insan oğlu, təbin təbiətlə tarazdır.
***
Dünya bir aş qazanı, axtar qarışdıranı,
Qarışdıranı tapsan, biləcəksən dadını.
***
Söz də dönüb "söz" olur, qəlbi əyri görüncə,
Dilə, ağıza düşər, paxıl ona gülüncə.
***
Qazanına uzansa əgər paxıl bir çömçə,
O qazandan yeməkdən sən əlin üz ölüncə.
***
Zamanəylə davranmaq insanlardan asandır,
İnsanlardan çəkənlər zamanəni aşandır.
***
Yaş üstə yaş gəlsə də, xasiyyət dəyişməzdir,
Hər kəslə bir doğulur, ölüncə o şəxslədir.
***
Ta əzəldən belədir insanların fərsizi,
Acizin zalımıdır, zalımınsa acizi.
***
Tarimar olsa əgər, hər könül eylər fəğan,
Vüsalı qəm olanın cəzası olar hicran.
***
Salmışsa könlün səni qəm rüzgarı önünə,
Ömür qəmlə keçirsə, nə çarə, döz qəhrinə.
***
Hansı dil bacarmasa gözələ gözəl demək,
O hətta Günəşə də ləkəlidir deyəcək.
***
Zəmanə ayağından yapışsaydı doğrular,
İndi dünyanı belə bürüməzdi oğrular.
***
Yaltaqlar dəyişməzlər, saçına düşsə də dən,
Zülmətə üz tutarlar, deyərlər Günəş sənsən.
***
Eşq elə badədir ki, kimi çəkir başına,
Kimi ondan məhrumdur, yazılmayıb baxtına.
***
Göz görməsə sevdiyin, göz də qəmə batacaq,
Qəlbin gileyi varsa, göz qəlbini satacaq.
***
Əgər bir gün istəsən, əhdini bağlayasan,
Onda gərək o işi qəlbindən soruşasan.
***
Yoxdur bir kəs düşünə divarın o üzünü,
Başına yorğan çəkən gizlədir öz-özünü.
***
Yoxsa sözün əsili, bənzər nəsli xərabə,
Söz var, əsilzadədir, qulluq edər ədəbə
***
İnsanlığın təməli əgər ki sevgidirsə,
Təəccüb etmə, sevənlər hər cəfaya dözürsə.
***
Etsə canlıya zülüm, hər kəs özünə edir,
İlan tutsan əlində, ilan da gözləyir əmr.
***
Buludlar ağlasa da torpağın həsrətindən,
Sən onun xeyrini soruş susuz zəmilərdən.
***
Olsaydı gər tufanın yağışdan bir qorxusu,
Heç qırmazdı yağışın becərdiyi kol-kosu.
***
Ey insan, həm gözəlsən, hər canlıdan güclüsən,
Həm səhmana salan sən, həm səhmanı pozan sən.
***
İnsanın ağlına riayət etsə qəlblə əl,
Cahanda sülh içində yaşayardı hər bir el.
***
Dil əgər istəmirsə qala isti ağızda,
Söz-söhbəti deyəcək həm bahar, həm də qışda.
***
Həddini aşsa sevgi, o da bəla gətirir,
Havalı başdan isə dəlilik bəhrələnir.
***
Qəlbi əyri düz baxsa, yenə düz görməz gözü,
Qəlb gözü əyəndə, göz xəcələt çəkir özü.
***
Kim özünə qıymadı ki, dəymə, bu qalası,
Onu nə özü yedi, nə də əziz balası.
***
Gər əsl günahkarlar çəkilsəydi küt şişə,
Yarayardı çox insan, şübhəsiz ki, bu işə.
***
Kimiləri hey olar düzgünlüyündən üzgün,
Kim də üzgün olar, yaddan çıxarar düz sözün.
***
Yoxsa gözün baxmağa paxıllıqdan bir kəsə,
Düşün o zəhmətləri, sən çəkdinmi bir kərə?
***
Bir yetim məcburdursa pis əmələ, pis işə,
O toplumun hamısı səbəbkardır o işə.
***
Tanısan bir günahkar, sor mənbəyin, axtar, tap.
Onda təəccüb edərək çəkəcəksən min bir ah.
***
Özgədən umduğunda vardırsa min bir mətləb,
Özgədən umduğunu özündən də et tələb.
***
Özgəni sorğularkən, özünə də bax hərdən,
Özünə nəzər yetir, sor özünü özündən.
***
Yüz ağıllı loğman da acizdir edə dərman,
Yazılıbsa yazısı, o dərdlə gedə burdan.
***
Taleyi dəyişməyə yetsəydi insan əli,
Ağıllı tapılmazdı, hamı olardı dəli.
***
Canını qorumasan gər özünün başından,
Yüz loğman başı gəlsə, bil ki, edəmməz dərman
***
Yay çəkdim tarım-tarım, ovu harda axtarım,
Hədəfin bəlli olsa, oxu orda axtarım.
***
Yığ xarala buğdanı, hey görərsən siçanı,
Xaralda buğda yoxsa, axtarma sən siçanı.
***
Günəşin ixtiyarı olsa paxıl insanda,
Zülmət meydan sürərdi bu işıqlı dünyada.
***
Bir həyat nişanəsin gər qazansaydı ruhlar,
"Pisliklərə dayanın"- birinci deyər onlar.
***
Almasaydı gər zülmətdən öz rəngini kölgə,
Yox olardı Günəşin doğmağını görüncə.
***
Unutmasan pisliyi ömrün astanasında,
Hər qapın açılanda rastına çıxar orda.
***
Hər düşən yarpağının dərdini çəksə ağac,
Yenidən birdə heç vaxt yaşıl olmaz o ağac.
Xalidə Hicran
visiontv.az